Mission

Σε μία περίοδο αλλαγών, όπως αυτή
που διανύει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η
εμπειρία διδάσκει ότι η απελευθέρωση
της αγοράς δεν αρκεί από μόνη της για
να εξασφαλίσει μία ισορροπημένη
ανάπτυξη των χωρών μελών. Εάν το
ζητούμενο είναι η τόνωση της οικονομικής
δραστηριότητας ολόκληρου του συστήματος, τότε, καθίσταται απαραίτητος
ο συνδυασμός ιδιωτικών και δημοσίων κινήτρων.

Αυτό αποτελεί καθήκον τόσο των μεμονωμένων κρατών, που παρεμβαίνουν με τις Εθνικές και Περιφερειακές οικονομικές ενισχύσεις,όσο και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που καλείται να συμπληρώσει την δράση των Κρατών μελών και να την κατευθύνει σε μία αρμονική διαδικασία ολοκλήρωσης που θα ωφελήσει ολόκληρη την Κοινότητα..

Προστέθηκε κατά συνέπεια στην ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη, ως απαραίτητο συμπλήρωμα της ενιαίας αγοράς, ο στόχος της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, δηλαδή η επιθυμία να μειωθεί το χάσμα μεταξύ των διαφόρων περιοχών της Κοινότητας. Από την 1η Ιανουαρίου 1989 έγινε μία ριζική μεταρρύθμιση και σημειώθηκε μία μεγάλη αύξηση των χρηματοδοτικών μέσων των κοινοτικών διαρθρωτικών ταμείων.

Η συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, που επικυρώθηκε το 1993,επιβεβαίωσε αυτόν τον προσανατολισμό προσδιόρισε την οικονομική και κοινωνική σύγκλιση ως έναν από τους θεμελιώδεις στόχους της Ένωσης.

Μετά από το Μάαστριχ, ο στόχος έγινε ακόμη πιο φιλόδοξος, καθώς το
ζητούμενο πλέον είναι όχι μόνο η λειτουργία της ενιαίας αγοράς με άριστο
τρόπο, αλλά και η τοποθέτηση των βάσεων για την οικονομική και νομισματική ένωση (ΟΝΕ) βάσει των κριτηρίων της «οικονομικής σύγκλισης»: σταθερότητα των τιμών, των δημοσίων οικονομικών, της τιμής του συναλλάγματος και των επιτοκίων.

Πολλές είναι οι οικονομικές προκλήσεις: η ανάπτυξη της τεχνολογίας και
των οργανωτικών και παραγωγικών συστημάτων, η διεθνοποίηση της οικονομίας, ο συναγωνισμός κι η ανταγωνιστικότητα, η μεταφορά δραστηριοτήτων κλπ.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο στόχος της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής δεν
συνίσταται σε μία απλή ανακατανομή των κεφαλαίων μεταξύ των Κρατών και των Περιφερειών, αλλά σημαίνει κυρίως την συντονισμένη δράση μεταξύ των Κοινοτικών, Εθνικών, Περιφερειακών και τομεακών προγραμμάτων, και συνεπάγεται τον συντονισμό όλων των πολιτικών και των οικονομικών παρεμβάσεων.